
In 2016 kwam een van de meest geliefde shooters terug op de markt, in een modern jasje, Doom (2016) werd door vele geprezen als een van de beste shooters van 2016, vooral omdat het zich aan de old school manieren hield van de 1990s, wapens herladen? schijt aan, beweging snelheid? lekker snel, dubbel springen? waarom niet. Gecombineerd met nieuwe mechanics zoals Glory kills, en natuurlijk het gebruik van de kettingzaag om ammo te krijgen van de Demons die je door midden zaagt, werd Doom (2016) de hemel ingeprezen voor zijn gameplay, en de soundtrack van Mick Gordon voegde een extra likje verf aan de game toe, zodat je tijdens de hectische gevechten lekker door kon raggen op een soundtrack van industriële metal.
4 jaar later staat zijn opvolger, Doom Eternal, aan de deur te kloppen, en hij beweert dat hij in vele manieren beter is dan zijn voorganger.
Doom Eternal begint meteen met de actie, dit keer heb je geen zwak pistooltje, je begint meteen met je oude vertrouwde Combat Shotgun, als je Doom (2016) hebt gespeeld, weet je meteen wat je moet doen, toch gooit de game wat tutorials en tips naar je hoofd, en dat kan afleidend zijn, gelukkig kun je die uitzetten en je focussen waar het echt om draait: Demons kapot schieten en uit elkaar scheuren.
Zodra je begint te spelen merk je toch wel dat de game anders is dan zijn voorganger, in Doom Eternal heeft iedere Demon een zwakte, kom je een Cacodemon tegen? gebruik de Grenade Launcher van je Combat Shotgun om een granaat in z’n mond te schieten, Arachnotron die je verveelt met de turret op z’n staart? schiet de turret eraf met een precisie schot van je Heavy Cannon.
De game heeft ook een grotere lijst aan Gadgets en powers, door de loop van de game krijg je de Blood Punch power, een sterke melee aanval die zwakkere demons in 1 klap dood en sterkere demons laat wankelen, Dash is ook een nieuwe power, hiermee schiet je jezelf een eindje vooruit, handig voor het ontwijken van projectielen, bijvoorbeeld.
Even later krijg je ook toegang tot een Vlammenwerper, zet hiermee Demons in de fik, dood ze, en je krijgt armor drops.

De oude vertrouwde kettingzaag keert ook terug, en ook deze heb je meteen tot je beschikking, gebruik de kettingzaag op Demons om ze door midden te zagen en om ammo drops te krijgen, hoe groter de demon, hoe meer brandstof je nodig hebt, het eerste balkje brandstof vult automatisch aan, zodat je nooit bang hoeft te zijn dat je geen brandstof meer hebt voor als je bijna geen ammo meer hebt.

En je gaat die gadgets en wapens nodig hebben, want Doom Eternal gooit een een flink aantal meer Demons naar je toe dan zijn voorganger, ze zijn sneller, sterker, en zijn niet bang om jou flink toe te takelen als je dichtbij komt, blijf bewegen, hou goed afstand, let je op je health, armor, ammo, wissel wapens regelmatig zodat je iedere Demon zo efficiënt mogelijk kan doden, dit zorgt voor zeer hectische gameplay tijdens gevechten.
Mick Gordon keert terug voor de soundtrack van Doom Eternal, en zoals verwacht, past het precies bij de game, hoe chaotischer het gevecht, hoe harder de soundtrack gaat, en het zorgt voor een heerlijk brutale achtergrond muziek terwijl jij links en rechts Demons kapot maakt, instille momenten word de achtergrond gevuld door heerlijke, enge ambiance.
Naast het roster van oude Demons zijn er ook nieuwe Demons toegevoegd om jou het leven zuur te maken, De Arachnotron, Archvile, Prowler, Whiplash, Carcass, Tyrant, Doom Hunter, Pain Elemental, en Marauder zullen hun best doen om er voor te zorgen dat ze jou op een brutale manier doden, vooral de Marauder gooit flink wat roet in je eten, want je kan hem alleen aanvallen als zijn ogen groen gloeien, en dat gebeurt alleen als hij net een aanval gaat landen.
Doom Eternal voegt ook extra lives toe, deze geven je, vanzelfsprekend, een extra kans om de strijd te winnen die je dacht verloren te hebben, deze extra lives ga je vooral nodig hebben op hogere moeilijkheidsgraden, want zelfs op Hurt Me Plenty (Normal) is de game niet bang om jou flink wat stoten te geven.
Zodra de hectische gevechten voorbij zijn, gaan we over tot het platformen, in Doom Eternal zijn er nu klimbare muren en monkeybars om op te zwaaien, het is een degelijke toevoeging, maar af en toe zorgt het ervoor dat de pacing van de game niet helemaal lekker aanvoelt, je wilt na een gevecht lekker doorgaan, en dan moet je opeens van muur van muur springen, dat kan af en toe best een buzzkill zijn.
Doom Eternal gaat natuurlijk ook verder op het verhaal dat eindigde in Doom 2016, de Aarde is onder aanval van de Demons, 60% van de wereldbevolking was uitgeroeid in één dag, de planeet word langzaamaan geconsumeerd door de Demons, en het is aan jou om hun te stoppen en de Aarde, en Mensheid, te redden van de ondergang, en de game is niet bang om hier en daar wat humor er in te gooien, Demons vinden de term ‘Demon’ namelijk heel erg beledigend, dus noem ze vortaan de ‘Mortally Challenged’, een steek naar de huidige politieke correctheid in onze eigen wereld.
Tijdens het verkennen van de levels in de Campaign, kan je op zoek gaan naar de varieuze geheimen en collectibles, dit kunnen speelgoed figuren zijn van de De- ik bedoel de Mortally Challenged, je vind ook LP’s van varieuze soundtracks van onder andere Doom en Quake, deze zijn terug te vinden in de Fortress of Doom, door de levels heen zijn er ook stukken lore verborgen, daarnaast kan je ook nog cheat codes verzamelen om levels te herspelen met cheats.

Heb je moeite met het vinden van de secrets? de Automap biedt een zeer duidelijk overzicht aan van wat je nog mist, en waar je mischien moet kijken om de weg naar die collectible te zoeken.

In de levels zijn ook Secret Encounters en Slayer Gates te vinden, dit zijn optionele gevechten die je helpen met het verlagen van de Demonic Corruption in een level, als je de balk volledig groen kan krijgen, krijg je Weapon Points, met deze Points kan je je wapens upgrades geven, je kan bijvoorbeeld je Super Shotgun een vleeshaak geven die Demons in de fik zet.

Naast de Campaign is er ook nog Battlemode, dit is een 2v1 modus waarbij één speler controle neemt over de Doom Slayer, terwijl twee andere spelers controle nemen over Demons, je hebt keuze tussen de Archvile, Pain Elemental, Mancubus, Revenant, en de Marauder, voor de Demons is het belangrijk dat je samenwerkt, want in je ééntje ben je té zwak om de Slayer te doden, voor de Slayer gelden dezelfde regels als in Singleplayer, blijf bewegen, gebruik je gadgets, en gebruikde juiste wapens.
Heb je niks met multiplayer? dan zijn er nog de Master Levels, dit zijn remixes van levels uit de campaign, met flink wat meer uitdaging, op het moment zijn er maar twee beschikbaar, maar ID software heeft gezegd dat meer Master Levels later dit jaar erbij komen.
In conclusie: Doom Eternal is simpelweg een fantastische shooter, het neemt het recept van zijn voorganger en verbeterd dit recept op heel veel punten, de combat bevat meer strategie, en is stukken sneller, er zijn meer gadgets en powers tot je beschikking, en dit zorgt allemaal voor een heerlijk hectische ervaring.
De story is natuurlijk niet diepgaand, maar het is in mijn mening wel vermakelijk, ook voegt de lore die je in het spel vind flink wat toe, het is eigenlijk best interessant om te lezen, want het is namelijk zeer goed geschreven.
De soundtrack is simpelweg fantastisch, en voegt een heerlijk achtergrond muziek toe die perfect bij de game past, in stille momenten hoor je het zingen van duistere stemmen, gecombineerd met heerlijk griezelige ambiance, en waneer de gevechten chaotischer beginnen te worden, doet de soundtrack mee, heerlijk.
Helaas is het niet allemaal evengoed, het platformen gooit af en toe een hobbel in de weg, dit zorgt ervoor dat de gameplay niet altijd even lekker door vloeit, ook tijdens gevechten zorgen Marauders er af en toe voor dat de vloeibaarheid van de combat niet altijd helemaal lekker is.
Als je een fan was van Doom (2016), of je bent opzoek naar een heerlijk chaotische shooter, dan is Doom Eternal zeker een aanrader, een paar kleine minpunten neemt niet weg van wat anders een geweldige game is.
-Geschreven door Ferry.